Cortex در سراسر پشتهی فناوری (full stack) فعالیت میکند، نه فقط در لایهی مدل — این همان معماری مرجعی است که پشت هر استقرار قرار دارد.
یک دیاگرام تنها زمانی مفید است که مسئولیت هر لایه واقعاً بر عهدهی کسی باشد. این همان چیزی است که برای آن طراحی میکنیم.
جایی که هوش مصنوعی با یک وظیفهی واقعی روبهرو میشود — یک درخواست، یک تأیید، یک تصمیم.
هماهنگکنندهی وظایف چندمرحلهای در میان ابزارها، مدلها و گردشکارها.
یک نقطهی ورود تحت کنترل که درخواستها را میان ارائهدهندگان مدل مسیریابی میکند.
APIهای عمومی، استقرارهای خصوصی، یا هر دو — بسته به نوع بار کاری انتخاب میشوند.
اسناد، رکوردها و سیستمهایی که یک سیستم هوش مصنوعی مجاز به دیدن آنهاست.
اینکه چه کسی — یا کدام ایجنت — تحت کدام نقش، مجاز به انجام چه کاری است.
سیاستگذاری، نقاط تأیید و ارزیابی مستمر کیفیت خروجی.
لاگها، متریکها و traceها در سراسر هر فراخوانی مدل و ایجنت.
محاسبات، ذخیرهسازی و ارکستراسیون، پشتصحنهی تمام لایههای بالا.
کنترلهای محیطیای که مشخص میکنند چه چیزی به چه چیزی دسترسی دارد.